دادن نمونه اى از طرز خط و املاء و انشاى نسخ بسيار قديمه فارسى قبل از حدود سنه ششصد هجرى كه عدد اين گونه نسخ امروزه فوق العاده كم و شايد در تمام دنيا از پنج شش عدد تجاوز نكند [١] ، به طور چاپ عكس نشر داده شود، و نظر به اقصى درجه اهميت اين دو و نسخه ما عين عبارت آخر آنها را، يعنى حكايت خط ناسخ آنها را، ذيلاً از روى عكس اوراق اول و آخر آنها،كه به اهتمام وزارت معارف براى محرّر اين سطور فرستاده شده، نقل مى كنم. عبارت آخر نسخه ۱۳۴، كه چنان كه گفتيم مشتمل است بر مجلد شانزدهم و هفدهم از تفسير ابوالفتح رازى از اواسط سوره احزاب الى آخر سوره فتح، از قرار ذيل است:
«آخر الجزء السابع عشر من تفسير القرآن واللّه المشكور على جميع الاحوال والحمداللّه ذى المن و الافضال والصلوة على النبى المعتام [٢] و اهل بيته انجم الظلام وقع الفراغ من زبرته وقت الضحوة [من] يوم الاحد لخمس ليال خلت من شهر ربيع الاول على يدى العبد المذنب الفقير الغريب الراجى الى [٣] رحمة ربه حيدر بن محمد بن اسماعيل بن سليمان بن ابراهيم الاردلانى النيسابورى سنة ستة [٤] و خمسين و خمسمائة بورك لصاحبه حامد اللّه تعالى و مصلياً على نبيه و عترته الطاهرين الابرار».