در سال ۱۳۴۳ به دعوت «انجمن فرهنگى بريتانيا»، [٢] به منظور مطالعه و بازديد بنيادهاى خيريّه لندن و مؤسسات فرهنگى و دانشگاهى آنجا [٣] ، به مدت يك ماه در لندن اقامت داشتم و از نتيجه مطالعات و مشاهدات خود و برخورد و گفت وگو با رجال علمى و ادارى آنجا يادداشتهايى برداشتم كه برخى از آنها را پس از برگشت، به صورت نظريّه و پيشنهاد به مقامات مسئول كشور گزارش دادم.
از جمله ارمغانها و باز يافته هاى معنوى، كه از آن سفر دارم، رساله فارسى كوچك و سودمندى است كه در بخش كتابهاى خطّى و نفيس كتابخانه عظيم بريتيش موزيوم وجود دارد [٤] و نويسنده به وسيله يكى از دوستان محقق و دانشمندم آقاى دكتر يوسفى استاد دانشگاه مشهد، كه در آن اوقات به منظور تحقيق و مطالعه مقيم لندن بود و بيشتر وقت خود را در آن كتابخانه مى گذراند، بدان رساله