اول نسخه: «از نيمه اندكى او تخيير را باشد». آخر نسخه: «نعم النصير و وقع الفراغ منه ـ الخ». آخر نسخه يك ورق زايد است مشتمل بر تعداد حروف قرآن و پس از آن دعايى است. تاريخ كتابت سنه (۵۵۷) كاتب ابوزيد بن (بيد؟)(۱) ابن محمد بن الحسين بن الحسن بن محمد بن يونس البرادستانى مقيم (لسفيد من بسابوبه؟) [١] خطى نسخ، ۱۹ سطرى، وقفى ابن خاتون سال وقف: ۱۰۶۷، عدد اوراق: ۱۸۲، طول ۱ گره و ۸ بهر، عرض يك گره و ۲ بهر قفسه.... [كذا]».
تقريباً خلاصه اين مطلب را در فيش كتاب نقل كرده اند بدين قرار: روض الجنان، فارسى، مفسر شيخ ابوالفتوح خزاعى نيشابورى، نسخ ۱۹ سطرى، سال تحرير: ۵۵۷، عدد اوراق: ۱۸۲، جزء كتب تفسير، شماره ۱۳۶، شماره عمومى ۱۳۳۸، واقف: ابن خاتون تاريخ وقف ۱۰۶۷ طول ۱۸ عرض ۱۲ سانتيمتر».
آنچه بايد نوشته شود اين است كه كاتب ظاهراً اهل براوستان بايد باشد، به برادستان. براوستان دهى است از قراى قم [٢] و اين عبارت از متن نسخه دليل فرض ما است:
«و وقع الفراغ منه عند طلوع الشمس يوم الاحد الرابع و العشرين من جمادى الاخرة سنه سبع و خمسين و خمس مايه ـ مائه [نقطه دارد، ولى مثل اينكه الحاقى است] هجريه كتبه العبد الضعيف المحتاج الى رحمه اللّه تعالى ابو زيد ابن بيد ابن محمد بن الحسين بن الحسن بن محمد بن يونس البراوستانى مقيم...». [٣]
ظاهراً قطع نسخه، بيشتر بوده و بعد در صحافى برش داده اند؛ به همين جهت قسمتى از نوشته هاى اولين صفحه ورق اول آن از بين رفته است. در اين صفحه، با خط درشت و نسبتاً خوش و مركب سياه پر رنگ، نام كتاب را چنين نوشته اند: «من جمله تفسير الزاهد و الشيخ العالم العامل ابوالفتوح الرازى (تغمد اللّه بغفرانه و