۱. چاپ پنج جلدى به قطع رحلى بزرگ. دو جلد از اين چاپ در دوره قاجار، با تصحيح يكى از فاضلان برجسته خراسان، ملاّداود قاضى زاده، منتشر مى شود و با مرگ مظفر الدين شاه، ادامه آن متوقف مى گردد. سپس به سال ۱۳۱۲ تصحيح بقيّه تفسير، به همّت مرحوم ميرزا محمد صادق ستوده، آغاز و به سال ۱۳۱۵ پايان پذيرفته، منتشر مى گردد. اين چاپ همراه است با مقاله اى تحقيقى و بسيار سودمند از مرحوم ميرزا محمد خان قزوينى پيرامون: نسب مؤلف، شرح حال مؤلف، تعيين عصر وى و تاريخ تقريبى نگارش تفسير، برخى از تعبيرات و اصطلاحات كتاب و... . [١] اين چاپ اخيرا به طور افست، در قم چاپ و منتشر شده است.
۲. چاپ ده جلدى، به قطع وزيرى، با تحقيق و تصحيح مرحوم قمشه اى. وى در مقدمه كوتاه خود، با اشاره به عظمت كتاب و مؤلف آن، چاپ پيشين را بسيار مغلوط دانسته و مى گويد: «چاپ پيشين بسيار مغلوط بوده است و گاهى در هر جلد، بيش از هزار غلط تصحيح شده است.»
۳. چاپ دوازده جلدى به قطع وزيرى، به تصحيح و تعليق مرحوم علاّمه شعرانى. محقق بزرگوار ابتداء شرح حال مفصّل و دقيقى از مؤلف نگاشته و پس از آن از تأليفات مؤلف سخن به ميان آورده و سپس به معرفى تفسير و چگونگيهاى آن پرداخته است. در اين بخش از اصطلاحات خاص مؤلف و عصر او، روش تفسير نگارى شيخ، ابعاد مختلف تفسير و نسخه هاى خطّى آن گفت وگو كرده است، در پانوشتها، توضيحات ارزشمند ومحققانه اى افزوده اندو تمام اشعار عربى را ترجمه كرده اند و لغات نامأنوس فارسى را نيز توضيح داده اند و در پايان كتاب چنين نوشته اند:
«سپاس خداى را، كه تصحيح و تحقيق اين تفسير به پايان آمد و آنچه در نيرو