فارسى آن را ذكر مى كند و خصوصيات صرف و نحوى و ادبى و شأن نزول و اختلاف قرائت كلمات و اخبار وارده در آن مورد را با ذكر اسناد عيناً با ترجمه فارسى آنها، يا فقط ترجمه آنها مى آورد و به مناسبت، مطالب فقهيه و كلاميه و اشعار فصيح عربى را كه معرف اطلاعات وسيع مؤلف مى باشد، به آن افزوده است.
با اطمينان و جرئت مى توان ادعا كرد كه تاكنون بدين خوبى تفسيرى نوشته نشده و مع التأسف اين گنجينه گرانبهاء سالها در پرده استتار پنهان بوده و جز چند نسخه كامل، آن هم در كتابخانه هاى شخصى، از آن نامى نبود. تا در سال ۱۳۱۹ به امر مظفر الدين شاه قاجار آقا سيد محمد كاظم طباطبايى تبريزى و جمعى از علماء، پس از تصحيح نسخه اصل در سال ۱۳۲۳، در مطبعه شاهنشاهى به چاپ آن همت گماشته شد. موقع درگذشت مظفرالدين شاه، جلد اول و دوم و ۱۷۳ صفحه از جلد سوم آن به چاپ رسيده بود. بعداً در زمان سلطنت اعلاحضرت رضاشاه كبير و به همت جناب آقاى حكمت وزير فرهنگ وقت، طبع آن ادامه يافت و فعلاً كليه مجلدات آن در ده جلد چاپ و در اختيار اهل مطالعه مى باشد.
نسخه اى از اين تفسير به خط نسخ خوب مشتمل بر تفسير سوره يوسف تا آخر سوره بنى اسرائيل است كه آيات آن را به خط روشن با ترجمه فارسى آنها قسمت به قسمت نوشته اند، لكن كاتب نام خود و سال كتابت آن را ننوشته است. اسامى سور و بعضى كلمات از تفسير نيز نوشته نشده و كاتب توفيق نوشتن چندين سطر از آخر سوره بنى اسرائيل را به دست نياورده است. اين نسخه در كتابخانه سپهسالار موجود است و پشت آن نوشته شده: قدرى از تفسير گازر؛ ولى پس از تطبيق با نسخ ابوالفتوح معلوم شد، تفسير گازر نيست و از آن ابوالفتوح است. اين تفسير به شماره ۲۰۳۴ ثبت دفتر مدرسه عالى سپهسالار است.
نسخه اى از اين تفسير شامل ۱۰ جزء يا ده جلد اول تفسير در سال ۱۰۵۸ به خط نسخ غلامعلى نامى، نوشته شده و آخر جزء ششم، كه آن را مجلد اول معرفى كرده،