اشارات مسطور است و او را تفسيرى عربى هست كه در خطبه تفسير فارسى به آن اشاره نموده؛ اما تا غايت، به نظر مطالعه فقير نرسيده...».
و علامه مجلسى آن را جزء منابع بحارالانوار قرار داده است و ميرزا عبداللّه افندى اصفهانى (م ۱۱۳۰ ق) در كتاب خود رياض العلماء اين تفسير را مى ستايد. امروزه نسخه هاى كهن خطى از اين تفسير در كتابخانه هاى عمومى و خصوصى جهان در دست مى باشد؛ از جمله يازده نسخه در كتابخانه مركزى آستان رضوى و سه نسخه كهن در كتابخانه مرعشى قم موجود است. تفسير ابوالفتوح تاكنون چهار بار به طبع رسيده است: نخست در پنج مجلد به قطع رحلى؛ بار سوم با مقدمه و حواشى و تصحيح آيه اللّه ابوالحسن شعرانى؛ بار چهارم تحت عنوان روض الجنان و روح الجنان به كوشش و تصحيح دكتر محمد جعفر ياحقى و دكتر مهدى ناصح، چاپ مشهد، بنياد پژوهشهاى اسلامى. اين طبع و تصحيح جديد بر مبناى چندين نسخه خطى كهن، بهترين تصحيح علمى اين اثر است با تنظيم انواع فهارس لازم، تاكنون مجلدات اول تا پنجم، و نهم تا هفدهم منتشر گرديده و تصحيح و طبع ساير مجلدات بيستگانه آن به تدريج ادامه دارد.
منابع: خاتمة الطبع تفسير ابوالفتوح به قلم علامه قزوينى، ج ۵، ص ۶۱۵؛ الذريعة، ج ۱۱، ص ۲۷۴؛ سهم ايرانيان در تفسير قرآن، ص ۲۲؛ تعليقات النقض به قلم محدث ارموى، ج ۱۱، ص ۱۵۱؛ فهرست الفبائى كتب خطى آستان قدس، ص ۲۸۷؛ فهرست نسخه هاى خطى كتابخانه مرعشى قم، ج ۱، ص ۳۸۸ و ج ۱۹، ص ۲۴۷ به بعد؛ مقدمه ابوالحسن شعرانى بر طبع سوم تفسير؛ مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى، خانبابامشار، ج ۲، ص ۸۲۰ .