۱۶. شفيعى، محمّد: مفسران شيعه، انتشارات دانشگاه شيراز ۱۳۴۹ ص ۹۹ ـ ۱۰۱.
۱۷. شوشترى، نور اللّه بن شريف الدين: مجالس المؤمنين، چاپ سوم، كتابفروشى اسلاميه، دو جلد، تهران ۱۳۶۵، ج ۱ ص ۴۸۹.
۱۸. عراقى، مجتبى: فهرست كتابخانه مباركه مدرسه فيضيه قم،قم ۱۳۳۷، ج اول ص ۵۶.
۱۹. قزوينى، عبدالجليل بن ابى الحسين:تعليقات نقض، تصحيح مير جلال الدين حسينى ارموى، انجمن آثار ملّى، تهران ۱۳۵۸، ۱/ ۱۵۵.
۲۰. قزوينى، محمد بن عبدالوهّاب: «ابو الفتوح رازى وتفسير او»، مقالات قزوينى، گرد آورى ع. جربزه دار، انتشارات اساطير، تهران. ۱۳۶۲ ش ۱/۸ ـ ۶۲.
۲۱. مجلسى، محمد باقر: بحارالانوار، بيروت، داراحياء التُّراث العرب، ۱۴۰۳ ه ، ج ۱ ص ۱۰ و ۱۶ و ج ۲۵ مقدمه.
۲۲. مدرس، ميرزا محمد على: ريحانة الادب فى تراجم المعروفين بالكنية اواللّقب يا كنى والقاب، كتابفروشى خيام، چاپ دوم تبريز ۱۳۴۶، ج ۷ ص ۲۲۶ ـ ۲۲۹.
۲۳. مستوفى، حمداللّه بن ابى بكر:نزهة القلوب، به كوشش گاى ليسترانج (از روى چاپ ليدن)، دنياى كتاب، تهران ۱۳۶۲ ص ۵۴.
۲۴. مقدّس اردبيلى، احمد بن محمد: حديقة الشيعه، تهران ۱۳۴۰، ص ۳۳۶.
۲۵. ناصح، محمد مهدى: «ترجمه آيات تفسير طبرى و ابوالفتوح» مشكوة، نشريه آستان قدس رضوى، شماره ۲۸ پاييز ۱۳۶۹، ص ۱۲۶ ـ ۱۴۲.
۲۶. ناصح، محمد مهدى وياحقى، محمد جعفر. «اصلى در تصحيح انتقادى تفسير ابوالفتوح رازى»، مشكوة، نشريه آستان قدس رضوى، شماره ۶ زمستان ۱۳۶۳ ص ۹ ـ ۲۵.
۲۷. نفيسى، سعيد: «ملاحظاتى چند درباره تفسير فارسى ابوالفتوح»، مجله مهر،