از بخت نيك، چند نسخه از اين دستنويسها، بسيار كهن و متعلّق به سده ششم هجرى بود. نظر به اينكه ما تصحيح بخشهاى مختلف كتاب را بر مبناى همين دستنويسها به ترتيب قدمت آنها آغاز كرديم، توانستيم قدم به قدم با نسخه هاى كهن انس بگيريم و شيوه استوار و يگانه اى براى كار در پيش گيريم. همين امر ما را از انتشار مجلدات به صورت نامرتّب ناگزير مى كرد؛ زيرا هر مجلّدى كه از آن دستنويسى كهنه تر در دست بود، ابتدا مقابله مى شد و به چاپخانه مى رفت. و همه اميد ما اين بود كه در خلال كار بتوانيم با جست وجوهاى مستمر، نسخه هاى كهنه ترى براى مجلّدات بعدى به دست بياوريم و اين درنگ و نشر نامرتّب در چند مورد (مثل جلدهاى ۱۱ و ۱۲) نتيجه اى مطلوب به بار آورد. هر چند كه به علّت فقدان نسخه هاى تاريخ دار مربوط به سده هاى ششم و هفتم ناگزير شديم در چند مجلّد به نسخه هاى متأخّرتر تكيه كنيم و آنها را اساس قرار دهيم، با اين حال برخى از اين نسخه ها هم به علّت آنكه از روى نسخه هاى كهن تر ـ گاهى مربوط به سالهاى نخستين سده ششم ـ نوشته شده وبا نسخه بدلهاى نسبتا معتبر گرديده است، مى توانست تا حدودى اطمينان ما را جلب كند.
تقريبا همه نسخه هاى اساس را به تفصيل و نسخه بدلها را به اجمال در مقدّمه مجلّدات ذى ربط معرفى كرده ايم و در اين جا خود را از تكرار آن بى نياز مى دانيم. با اين حال جدول مشخصات دستنويسها (جدول شماره ۱) را در اين مقدّمه مى آوريم تا به طور خلاصه و يك جا اطلاعات نسخه شناسى لازم مربوط به نسخه ها در اختيار خواننده قرار گيرد.
چنان كه در اين جدول ملاحظه مى شود، نسبت نسخه هاى متعلّق به كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى در مشهد بيش از هر كتابخانه ديگرى است؛ كما اين كه كهن ترين آنها هم كه در دوره هاى تاريخى بسيار دور از جانب واقفان دلسوخته و باورمند بر روضه رضويّه وقف شده است، به اين كتابخانه تعلّق دارد و همين امر