تاريخ وفات معارض با سه تاريخ اجازه است كه در كتب ياد شده است:
۱. آنكه استاد محترم جناب آقاى سعيد نفيسى تحت عنوان «ملاحظاتى چند درباره تفسير فارسى ابوالفتوح رازى» كه در مجلّه مهر (ش ۱۰، سال ۴، ص ۹۷۷ ـ ۹۷۹) نقل كرده است و نصّ عبارت ايشان اين است:
«نكته مهمّ آن است كه آقاى محمد قزوينى از صحيفه ۶۳۱ تا ۶۳۸ خاتمة الطبع مجلّد پنجم تفسير ابوالفتوح، بحث مفصلى كرده است كه تاريخ تأليف كتاب را به دست آورد و به قرائن چند، آن را از ۵۱۰ تا ۵۵۶ دانسته، يعنى گفته است كه زودتر از ۵۱۰ به تأليف آن نپرداخته و ديرتر از ۵۵۶ از تأليف آن فراغت نيافته است و حال آنكه از يك نسخه اين كتاب مسلّم مى شود كه حتماً تأليف آن پيش از اواخر ذيقعده ۵۴۷ به پايان رسيده و آن بدين گونه است كه نسخه اى از همين تفسير ابوالفتوح در تهران است كه در ماه صفر ۹۸۰ به خط احمد بن شكر اللّه نوشته شده و نسخه اى است نسبتاً درست از سوره النساء تا اوايل مجلّد دهم، و كاتب در پايان آن چنين رقم كرده است:
«و قد شرف بتنميق هذه المجلّدة على يد[ه] العبد الضعيف المذنب الخاطى المفتقر الى رحمة الملك المنّان سيّدى احمد بن شكراللّه (عفى عنهما بكرمه) فى شهر المبارك صفر ختم بالخير و الظفر سنة ثمانين و تسعمائة الهجريّة النبويّة المصطفويّة. اللهمّ اغفر لصاحبه و كاتبه و قاريه و ساعيه و سامعه و طالعه و ناظره و عامله و مصنّفه و مؤلّفه بمحمّد و آله الطاهرين».

اجازه از ابوالفتوح در ۵۴۷

صرف نظر از لغزشهايى كه كاتب را در انشاى اين چند سطر رخ داده است، اين نسخه فايده بسيار مهمّى كه دارد آن است كه در پشت صحيفه اوّل آن به خط قديم، كه تقريباً از همان اوان نسخه نويسى است، چنين شده:
«صوره اجازة الشيخ المفسّر (قدّس روحه):