فصيح عربى كه حاكى از اطلاع كامل مؤلف بر ادبيات عرب مى باشد، در اين كتاب ديده مى شود. اين تفسير يكى از بهترين مؤلفات اسلامى و فارسى است و مى توان با كمال جرئت ادعا نمود كه تا كنون بدين خوبى و جامعى تفسير نوشته نشده و با مطالعه اين كتاب به خوبى معلوم مى شود كه مؤلفين قرون بعد از تأليف اين كتاب عموماً از آن استفاده نموده و بسيارى از مطالب را عيناً يا با مختصر تغييرى در كتاب خود آورده اند.
بدبختانه اين گنجينه گرانبها، كه يكى از مفاخر ايران و ايرانيان مخصوصاً شيعيان اماميّه است و از اوائل قرن ششم هجرى به يادگار مانده، سالها در پرده پنهانى مسطور بود و جز چند نسخه كامل، آن هم در كتابخانه هاى شخصى از آن نامى نبود. در سال ۱۳۱۹ به امر مرحوم مظفرالدين شاه قاجار آقا سيد محمد كاظم طباطبايى تبريزى، جمعى از فضلاء و دانشمندان را گرد آورده و اين كتاب را تصحيح كردند و در سال ۱۳۲۳، يعنى سى سال قبل، مخصوصاً براى همين مقصد مطبعه برقى كه در آن وقت به نام «مطبعه شاهنشاهى» ناميده شده بود (اينك همان دستگاه جزء دستگاههاى مطبعه مجلس شوراى ملى است)، وارد كرده و مشغول به طبع تفسير مذكور شدند، تا اواخر حيات مرحوم مظفرالدين شاه دو مجلد و ۱۷۳ صفحه از مجلد سوم، تماماً مشتمل بر بيش از ده جلد از مجلدات بيستگانه كتاب است، چاپ شد. بدبختانه تا پارسال طبع بقيه آن تعطيل و آن چه به طبع رسيده بود، در انبارهاى دولتى توقيف بود.
سال گذشته به پيشگاه... رضا شاه پهلوى... معروض افتاده بود چنين گنجينه اى كه از مفاخر ملى است، در زير ابرهاى تاريك فراموشى محو و نابود شده و در اين عصر كه از پرتو آفتاب وجود آن پادشاه محبوب گمشده ها هر يك به نوبه خود جلوه گرى مى كنند، مستدعى است مقرر فرمايند كه طبع آن تكميل و در دسترس عموم گذارده شود. بى درنگ دانشمند فرزانه و دوستدار علوم و معارف جناب مستطاب اجل آقاى ميرزا على اصغر خان حكمت (دامت شوكته) را كه در همان