باب كنى چون ذكر ابوالفتوح كرده روح الجنان و روح الجنان به نقل از معالم العلماء ابن شهرآشوب، و در امل الآمل هم چنين به نقل از دو كتاب، و صحيح همان است كه در معالم العلماء گفته است و در فهرست شيخ منتجب الدين تصحيف راه يافته؛ چنان كه در بعض نسخ آن اصلاً كلمه روح الجنان را حذف كرده و به روض الجنان اكتفا كردند و مقصود كاتب اين بوده كه لفظ جنان تكرار نشود. وظيفه اهل حديث آن است كه هر چند ببينند مطابق همان نقل كنند و وظيفه اهل نظر و اجتهاد آن است كه به مقتضاى قواعد تعادل و تراجيح آنكه به نظرشان اقوا و اولى است، انتخاب نمايند.
و از آن چه گفتيم سرّ آنكه در بعض كتب معاصرين نام اين تفسير را روض الجنان نوشتند، معلوم شد.
ديگر از تأليفات شيخ ابوالفتوح، چنانكه اشاره كرديم، شرح شهاب است و شهاب خود تأليف قاضى ابى عبداللّه محمد بن سلامة بن جعفر بن على بن حكمون قضاعى مغربى متوفا به سال ۴۵۴ است، مشتمل بر كلمات قصار حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله و آن را جماعتى از عامه و خاصه شرح كردند و اين مرد از شيعه اسماعيليه و به عهد فاطميين، قاضى مصر بود و ظاهراً شرح شيخ ابوالفتوح به زبان عربى است؛ چون اصل در كتبى كه شيخ منتجب الدين و ابن شهرآشوب نسبت به علما مى دهند، آن است كه به زبان عرب باشد، مگر به خلاف آن تصريح كنند.
بعضى گويند: شيخ را تفسيرى است به زبان عربى در بيست مجلّد و خود مؤلّف در آغاز تفسير فارسى خود وعده تفسيرى داده است به زبان عرب؛ اما گويا بدان موفق نگشته و اين وعده را نتوانست به انجام رساند و دو شاگردش شيخ منتجب الدين و ابن شهرآشوب اشارتى بدان نكرده اند و ظاهراً همان وعده مؤلّف سبب اشتباه شده است.
در روضات الجنات از صاحب قول رياض تأليف كتابى به نام حسنيه كنيزك