شناخت نامه شيخ ابوالفتوح رازي - زمانی نژاد، علی اکبر - الصفحة ٤٥٤

آثارى را تا آخر مى خوانند؛ در صورتى كه مطالعه و بررسى كتابهاى طولانى چون وقت بيشتر مى گيرد، طرفدار كمتر دارد و مخصوص جمعى از خواص است.
۲. خط متن رساله نستعليق و خط آيات قرآن و احاديث نسخ و هر دو خط نسبتا خوب و خواناست و نسخه عكسى تميز و بى نقص مى باشد و به آسانى به صورت چاپ افست در مى آيد و بدين صورت بهتر در دلها جاى مى گيرد.
۳. هزينه چاپ و كاغذ رساله، به همين صورت كمتر و مدت چاپ كوتاه تر و در نتيجه خواننده آن بيشتر، و نفعش عام تر مى شود.
۴. چاپ عين رساله به صورت افست منافات ندارد كه انديشه نخستين نيز جامه عمل بپوشد و به گفته اهل منطق اين دو كار با هم «مانعه الجمع» نيستند. اميد است پس از چاپ رساله به صورت افست، برخى از اهل فنّ و تحقيق و علاقه مند به مباحث كلامى و حقايق تاريخى، دامن همت به كمر زنند و اين رساله را با حواشى و تعليقات و تحقيقات سودمند و ذكر مآخذ و نقل عين اخبار و اسناد، كه در همه كتب صحاح ستّه و كتب تاريخ و ادب وجود دارد، دوباره در معرض چاپ و انتشار قرار دهند تا هم خواص را به كار افتد و هم عموم از آن بهره مند شوند.
چون رساله به همان خط و قطع و مشخصات اصل چاپ مى شود، نيازى به توضيح چگونگى و شناسايى ظاهر آن نيست. اصل رساله مذكور به شماره ۱۱۹۷۹ كتب خطّى شرقى (OR. ۱۱۹۷۹)، در فهرست كتب خطى بريتيش موزيوم موجود است. در پشت صفحه اول به خط نستعليق خوب و خوانا نوشته شده است: «رساله در حقانيت مذهب شيعه يوحنا ذمّى مصرى ۴۷۵، و چنان كه درين عبارت و در مقدمه كتاب تصريح شده است نويسنده، يوحناى ذمّى مصرى است كه شايد نام مستعار باشد. روش گفتارش ساده و قابل فهم و طريق استدلال و احتجاج مستند و بى طرفانه است. روانى و سادگى عبارات و معانى و شيرينى و رسايى استدلال خواننده را وا مى دارد كه مطلب را تا آخر بخواند و نتيجه را به دست آرد.