شناخت نامه شيخ ابوالفتوح رازي - زمانی نژاد، علی اکبر - الصفحة ٤٢١
نخواند، به كار ديگر نپردازد.
حسنيه نام كنيزى است كه فقط ده سال افتخار خدمتكارى خانه حضرت امام جعفر صادق عليه السلام داشته و از نوشته و قلم شكسته بنده حقير، حق مباحثه حسنيه و خدمت او به خاندان اهل بيت عليهم السلام ادا نخواهد شد.
اين كتاب البته از روى نسخه خطى، بسيار خوش خط، كه در تاريخ ۱۰۳۱ هجرى نوشته شده، نزديكى از شيعيان و دوستان على عليه السلام بود، به دست من رسيده و پس از مطابقت با نسخه هاى ديگر وحواشى كتابها، به يارى ايزد متعال و قوت و قدرت ولايت حضرت على عليه السلام به اين زودى توانستم به چاپ برسانم و عده اى از دوستان پيشنهاد مى كردند كه انشاى آن را به سبك روز درآورم؛ ولى يك چيز مرا تحت تأثير قرار داد و آن حقيقت و ايمانى بود كه در سبك انشاى ابراهيم استرآبادى ملاحظه نمودم.
چون او اين سند را به فارسى ترجمه و به يادگار گذاشته ـ و خداى رحمت كند او را و در روز قيامت مورد لطف و شفاعت اهل بيت عليهم السلام قرار گيرد و ـ اين مطلب باعث شد كه هيچ دخالتى در اصل انشاى آن نكردم، ولى از لحاظ سبك چاپ تا آن حد كه مقدور بوده، كوشش نموده و روى جلد آن را مزين به مرقد مطهر مولاى متقيان اميرالمؤمنين عليه السلام نمودم و از كليه فضلاء و دانشمندان و ارباب قلم، كه از شيعيان و دوستان و ياران خاندان عصمت و طهارت مى باشند، پوزش مى طلبم كه اگر كوتاهى و ناسامانى ملاحظه نمودند، بنده حقير را ببخشند و مورد سرزنش قرار ندهند و اميد است بتوانم هدفى را كه در نظر دارم، در كتابهايى كه در زندگانى و اثبات چهارده معصوم مشغول تهيه و چاپ آن هستم، جبران نمايم.