خطى، كه به وسيله مرحوم سردار كابلى مقابله و تصحيح شده است، ترجمه كرده و خطبه اى نيز به انشاى خود بر اول آن افزوده، در صدر اين شرح قرار دادم تا لاأقل نقيصه قسمت اول به حسب ظاهر برطرف شود و خوانندگان، غرض مؤلف اصل كتاب را دريابند كه به چه منظور كلمات طيبه رسول اكرم صلى الله عليه و آله وسلم را جمع كرده است و قصدش از اين كار چه بوده است تا سبب مزيد بصيرت ايشان به اين كتاب شريف گردد. اميدوارم كه ان شاءاللّه وقتى نسخه كامل و صحيح اين شرح منيف به دست آيد تا نقيصه اول و آخر به حسب واقع و ظاهر مرتفع شود و اين گوهر رخشان و اختر درخشان، بدون هيچ گونه عيب و نقصان بر جهانيان جلوه گر گردد و در معرض استفاده علاقه مندان قرار گيرد، و ليس ذلك من فضل اللّه ببعيد.
پوشيده نماناد كه از بيانات سابقه، به خوبى روشن شد كه اين شرح به سال ۶۹۰ق در دست تأليف بوده و به رشته تحرير مى آمده است؛ پس به طور قطع نمى تواند از ابوالفتوح رازى متوفا در اوايل نيمه دوم قرن ششم هجرى بوده باشد (طالب تحقيق تاريخ وفات ابوالفتوح رحمه الله رجوع كند به مقدمه تفسير گازر، ص كح ـ لج).
و اگر اين تصريح در اين شرح نمى بود، باز نمى توانستيم اين شرح را از ابوالفتوح رازى رحمه الله بدانيم؛ زيرا صاحب رياض العلماء حكايتى از شرح شهاب ابوالفتوح رحمه الله نقل كرده است كه وى آن حكايت را در شرح حديث «إنّ اللّه ليؤيّد هذا الدين بالرجل الفاجر» ذكر نموده است؛ در صورتى كه در اين شرح از آن حكايت اصلاً اثرى نيست. پس اين شرح، شرح شهاب ابوالفتوح رازى رحمه الله نيست (فإن شئت، فراجع صفحه ك، مقدمه تفسير جلاء الأذهان؛ ص ۳۶۵، ج ۳، چاپ اول، مستدرك الوسائل).
در هر صورت در اينجا از دوست عزيزم آقاى حسين باستانى راد تشكر مى كنم كه نسخه خود را در اختيار نگارنده گذاشتند تا مورد استفاده قرار گرفت، و همچنين