است. شرح مورد اعتمادى است.
تأليف پنجم، ترجمه احتجاج طبرسى به نام كشف الإحتجاج. البته احتمال دارد اين ترجمه از استادش زواره اى باشد و احتمال هم دارد كه هم خودش و هم استادش ترجمه احتجاج داشته باشند.
سبك اين تفسير هم مانند تفاسير قبلى است، امّا شايد بتوان گفت كه مراجعه اش به روايات ائمه عليهم السلام بيشتر بوده باشد.
تفسير منهج الصادقين، تفسير فارسى خيلى مطلوبى است. از زمانى كه چاپ شده، بسيار مورد استفاده علماء بوده است.
از مآخذ اين تفسير مى توان اين كتاب ها را نام برد:
تفسير مجمع البيان و تفسير ابوالفتوح رازى و تفسير گازر و كشّاف و بيضاوى و تفسير ملا حسين كاشفى صاحب كتاب روضة الشهداء، و تفسير على بن حسن زواره اى به نام ترجمه الخواص. [١]
مرحوم آقاى شعرانى راجع به سبك اين تفسير فرموده است:
«بدان كه تفسير منهج الصادقين از تمام تفاسير فارسى مشهورتر است و مردم به آن اقبال بيشتر كردند؛ چون تفاسير ديگر فارسى يا از عامه است [٢] يا اگر از شيعه است، وافى به تمام اغراض طالبان تفسير نيست. گاهى بسيار مختصر و گاهى بسيار طولانى است [٣] و استنساخ و طبع آن دشوار است. تفسير ابوالفتوح گرچه در غايت فصاحت است، امّا عبارات آن نامأنوس است نزد مردم زمان ما. در تحقيق لغت و نحو چندان مبالغه كرده كه فارسى زبانان عصر ما را از آن ملالت آيد و نسخ آن