قدس رضوى مورخ ربيع الاول ۵۵۶ است كه تنها مجلدات شانزده و هفده تفسير را شامل مى شود. نسخه اى از اين كتاب متعلق به كتابخانه شخصى جلال الدين محدث ارموى، مورخ دوم صفر ۵۷۹ صريحا نشان مى دهد كه از روى نسخه اى به تاريخ ۵۳۳ كتابت شده است (براى آگاهى بيشتر: بينش، ص ۴۴ ـ ۵۱؛ ياحقى، ۱۳۶۲ ش، ص ۱۶۰ ـ ۱۸۸). از ميان ۵۳ دستنويس شناخته شده اين اثر، تنها چهار نسخه است كه دو دوره كامل تفسير (هر دو در دو نسخه) را تشكيل مى دهد و مابقى تنها بخشى از اين تفسير است. تفسير روض الجنان بر اساس تقسيم بندى خود مؤلف و تصريح برخى از هم روزگاران او، مانند منتجب الدين رازى (همان جا) و عبدالجليل قزوينى (ص ۲۱۲) و اتفاق همه دستنويسها، بيست جلد بوده كه فراهم آورندگان سه چاپ اول كتاب تقسيم بندى را مراعات نكرده اند.
تفسير ابوالفتوح را نخستين بار تنى چند از فضلاء، از جمله ملك الشعراى صبورى، در ۱۳۰۷ و ۱۳۰۹ در پنج مجلد آماده چاپ كردند كه دو مجلد آن را در ۱۳۲۳ به فرمان مظفرالدين شاه و سه جلد باقى مانده در ۱۳۱۳ ـ ۱۳۱۵ ش به دستور على اصغر حكمت، وزير معارف وقت، به چاپ رسيد (همين چاپ، كه در پايان مجلد پنجم حاوى مؤخره اى به قلم محمد قزوينى درباره مؤلف و تفسير اوست، در ۱۴۰۴ در قم به صورت افست منتشر شده است). چاپ ديگرى از اين كتاب در ده جلد در ۱۳۲۰ ش با تصحيح و حواشى مهدى الهى قمشه اى منتشر شد. چاپ سوم اين كتاب در ۱۳۸۲ با تصحيح و حواشى ميرزا ابوالحسن شعرانى در سيزده مجلد با نام روح الجنان و روح الجنان سامان يافت كه بارها به طريق افست تجديد طبع شده است. آخرين چاپ آن در بيست جلد با تصحيح و مقابله با ۳۸ نسخه كهن و ذكر نسخه بدلها و با مقدمه اى مبسوط به كوشش و تصحيح محمد جعفر ياحقى و محمد مهدى ناصح در سالهاى ۱۳۶۵ تا ۱۳۷۶ ش، از سوى بنياد پژوهشهاى اسلامى آستان قدس رضوى منتشر شده است.