شناخت نامه شيخ ابوالفتوح رازي - زمانی نژاد، علی اکبر - الصفحة ٢٢٤
«بدان كه قصّاص [داستانسرايان] از وهب و كعب و جز ايشان چندانى محال و حشو ترّهات و ناشايست در قصه ايوب گفته اند، از آنچه عقلها منكر باشد آن را، و اضافت كرده بسيار فواحش در آن باب با خداى تعالى وبا ايّوب. و ما اين كتاب را صيانت كرديم از امثال آن احاديث و آنچه از آن حديثها مستنكر نيست و مخالف ادلّه عقل و مناقض آنچه در اصول به ادلّه نامحتمل به تأويل درست شده است، طَرْفى بگوييم...». [١]
امّا به هنگام نقل و عرضه داستانهاى زندگانى گذشتگان و نقل قصص انبياء، بدون توجه، بسيارى از اسرائيليات را نقل كرده است. مرحوم شعرانى در اين زمينه نوشته اند:
«در قصص انبياى گذشته، از عرائس ثعلبى فراوان نقل كرده و چون اخبار ضعيف در عرائس بسيار است و اعتماد بر آن نيست، خواننده اين تفسير را شگفت آيد كه مردى عالم مانند مؤلف كه اعتماد بر روايت غير ائمّه معصومين عليهم السلام را مطلقا جايز نمى داند، حتى اگر از صحاح ستّه آنان باشد، چگونه از كتابى ضعيف از كتب اهل سنّت نقل روايت مى كند». [٢]
جنبه روايى و نقلى تفسير ابوالفتوح نيز شايان توجه است. بر اساس استخراج و شمارش آقاى حقوقى، در تفسير ابوالفتوح ۲۰۱۷ حديث مورد استفاده قرار گرفته است كه ۱۸۲۱ حديث آن از پيامبر صلى الله عليه و آله و بقيّه از ائمّه عليهم السلام است، و از اين مجموعه، ۸۳۸ حديث با متن عربى آمده است، و در بقيّه، به ترجمه فارسى آن بسنده شده است. آقاى دكتر عسكر حقوقى، مجموعه احاديث تفسير را، استخراج كرده و با مقدمه اى پيرامون حديث و حديث نگارى و اشاره به مجموعه هاى حديثى دريك مجلّد منتشر كرده است.