هنگام تصحيح و مقابله مجلّدات شانزده و هفده [٢] تفسير روض الجنان و رَوح الجَنان مشهور به تفسير ابوالفتوح رازى، بر اساس نسخه اى كهن [٣] و استوار مورّخ ۵۵۶ ق و مقابله آن با شش نسخه كهن ديگر، نكته ها و ضابطه هايى به دست آمد كه هم بيش از پيش، كم اعتبارى برخى از نسخه هاى متأخّر را بر ما مسلّم داشت و هم اشتباهها و شتاب كاريهاى هر سه چاپ موجود پيشين، و در نتيجه از لزوم تجديد چاپ انتقادى آن را آشكار كرد. در اين جا مجال آن نيست كه به همه نكته ها و يافته ها اشارتى بكنيم؛ تنها بر سر آنيم كه يكى از آن نكته ها را دقيق تر مورد بررسى قرار دهيم و آن گاه ذوق ارباب معرفت را به داورى فراخوانيم و بپرسيم كه: آيا با اين گونه ضابطه ها مى توان مدّعى پيدا كردن كليد در تصحيح متون شد و آن را مثلاً در موارد