ـ به طور كلى در قسمتهاى فارسى اين نسخه در گذاشتن نقطه ها سخت اهمال شده و بيشتر كلمات منقوط، در واقع بدون نقطه و گاهى با برخى از نقطه هاى لازم ضبط گرديده و مآلاً قرائت پاره اى از كلمات را، بى توجه به معنى، اندكى دشوار كرده است.
ـ با وجود اهمال در گذاشتن نقطه هاى لازم، قاعده دال و ذال در بيشتر موارد رعايت گرديده است. [١]
ـ گذشته از قاعده دال و ذال، در رسم الخط اين نسخه به مانند برخى از دستنويسهاى كهن ديگر، در زير حروفى كه مشابه آن در بالا نقطه دارد، نقطه يا نقطه هايى گذاشته شده و فى المثل «د» به صورت «د»، «ر» به صورت «ر»، «س» به صورت «س»، «ص» به صورت «ص»، «ط» به صورت «ط» ضبط و نقطه گذارى شده است. اين نكته اختصاص به رسم الخط فارسى اين تفسير ندارد؛ بلكه در مورد كلمات عربى آيات نيز كيفيت ضبط به همين گونه است؛ حتى ـ با تعجب ـ در موارد متعدد ديده شد كه اين قاعده به حرف «ح» (لابد در قياس با «خ» نيز تسرى يافته و حرف مزبور به صورت «ح» ضبط گرديده است. مواردى كه در متن زير اين حروف نقطه گذاشته نشده، بايد به حساب اهمال در نقطه گذارى منظور گردد.