همچنين عمّ پدر ابوالفتوح، شيخ فاضل ابو محمد عبدالرحمن بن احمد بن الحسين،از تلامذه شيخ فقيه جليل محمد بن زيد بن على الفارسى صاحب كتاب الوصايا و كتاب غيبت و غيرهماست. و شيخ ابو محمد مذكور از مشايخ عصر خود و در رى واعظ و ثقه بوده و در اكناف عالم شرقاً و غرباً سفر نموده و از مخالف و موالف، استماع احاديث كرده و او را مصنفاتى است؛ از آن جمله سفينة النجاة در مناقب اهل بيت، و علويات و رضويات و امالى و عيون از اخبار و مختصراتى متفرّق در مواعظ و آداب باشد. غرض آنكه اين شيخ جليل و خاندان او، همه از اجله علماء و صلحاء و روات احاديث بوده اند و اين مختصر گنجايش آن ندارد كه هر يك را بخصوص وصف نماييم. امّا طريق روايت شيخ ابوالفتوح قدس سره اين است كه او روايت مى كند از پدر فاضل خود على بن محمد، و او از پدر خود كه جدّ ابوالفتوح باشد، و همچنين روايت مى كند از عمّ خود، او از پدر خود كه باز جدّ صاحب عنوان است، و جد او روايت مى كند از پدر خود، و همچنين از شيخ مفيد عبد الجبار بن على مقرى رازى، و نيز از شيخ ابى على بن شيخ طوسى، و جميع ايشان روايت مى كنند از شيخ طوسى (اعلى اللّه مقامه). و اما كسانى كه از ابو الفتوح، صاحب تفسير، روايت مى كند؛ از جمله شيخ فقيه عماد عبداللّه بن حمزة الطوسى است و شيخ رشيدالدين بن شهر آشوب مازندرانى صاحب كتاب معالم العلماء و شيخ منتجب الدين بن بابويه القمى صاحب كتاب فهرست در رجال و بعضى از فضلاى ديگر. همين دو عالم جليل، يعنى ابن شهر آشوب و شيخ منتجب الدين، در دو كتاب خود به ذكر شيخ ابوالفتوح پرداخته و در تمجيد و توصيف وى مبالغت نموده اند؛ چنان كه ابن شهر آشوب در كتاب معالم العلماء مى گويد: شيخ و استاد من ابو الفتوح بن على الرازى است و از تصانيف او روح الجنان و روح الجنان فى تفسير القرآن فارسى مى باشد و بسيار نيكو تفسيرى است و كتاب شرح شهاب تصنيف ديگر او مى باشد. امّا شيخ منتجب الدين در كتاب فهرست بعد از ترجمه حال شيخ