دفن شده است». [١]
تفسير ابوالفتوح تا كنون سه بار چاپ شده است: چاپ اول آن در پنج مجلد و به قطع وزيرى است. متن اين چاپ بر اساس نسخه اى است كه از روى نسخه آستان قدس رونويسى شده است. اين نسخه [٢] را در زمان ناصرالدين شاه به دستور ركن الدوله والى (استاندار) خراسان تهيّه كرده اند. و بار ديگر در سفر دوم ركن الدوله به خراسان به دستور او به وسيله مرحوم ملك الشعراى صبورى (پدر ملك الشعراى بهار)، آن رونوشت مقابله و تصحيح شده و بعد به تهران رفته است. چاپ اين تفسير، در عهد مظفر الدين شاه و به فرمان وى آغاز شد. دو جلد از آن به چاپ رسيد و متوقف گشت و سپس سه جلد ديگر در سال ۱۳۱۰ش و در عصر شاهى رضا شاه كبير و به دستور آقاى حكمت وزير فرهنگ وقت، به زيور طبع آراسته گرديد.
اين چاپ به قول مرحوم بهار «بى اندام و بسيار مغلوط به طبع رسيده است»، ولى در عوض مذيل است به مقاله محققانه و دقيق علامه قزوينى كه كامل ترين و دقيق ترين اطلاعات درباره ابوالفتوح و ارزش كتاب او را در بر دارد.
چاپ دوم تفسير ابوالفتوح در سال ۱۳۲۰ش آغاز و به سرمايه شركت تضامنى علمى، در ده مجلّد و چاپ سوم نيز به سرمايه كتاب فروشى علمى و در مرداد ۱۳۳۴ ش به انجام رسيده است. اين دو چاپ، «خاتمة الطبع» مرحوم قزوينى را ندارند و در پشت جلد اول آن نوشته است، آقاى مهدى الهى قمشه اى استاد دانشگاه تهران كار تصحيح و تحشيه آن را بر عهده داشته اند.
با همه اينها جا دارد تفسير ابوالفتوح از روى نسخه اصيل و معتبرترى چاپ شود و ارزش ادبى و معنوى آن بيش از پيش آشكار گردد. اما نسخه هاى كتابخانه