حال معیار فعل اخلاقی چیست ؟ برخی گفته‌اند که ملاک و معیار فعل اخلاقی‌ اینست که براساس غیر دوستی باشد نه براساس خود دوستی . زیرا انسان‌ نمی‌تواند کار ارادیش مثل حرف زدن یا قدم زدن انگیزه نداشته باشد . ولی‌ یک وقت انگیزه انسان از کاری که انجام می‌دهد ایصال نفع به خود یا دفع‌ ضرر از خود است که اینچنین کاری را کار اخلاقی نمی‌نامیم زیرا هر موجود زنده‌ای به حکم طبیعت اولیه خودش غریزش دنبال جلب منافع برای خود و دفع‌ مضرات از خود است . ولی همین قدر که کار انسان از حوزه خودی و فردی‌ خارج شد و جنبه غیردوستی به خود گرفت و برای جلب منافع برای غیر یا دفع‌ ضرر از غیر بود ، می‌شود کار اخلاقی . پس طبق این نظریه هر عملی که در حوزه خود دوستی است ، فعل غیر اخلاقی ، و هر عملی که در حوزه دگردوستی‌ است فعل اخلاقی نامیده می‌شود . این بیان ، بیان تمامی نیست ، زیرا ممکن است همان غیر خواهی و دگرخواهی هم در مواردی غریزی و طبیعی و به حکم و فرمان طبیعت باشد ، و این نمی‌تواند عنوان اخلاقی به خود بگیرد ، مثل محبت مادر - اعم از انسان‌ و غیر انسان - نسبت به فرزند خودش . هر حیوانی به حکم غریزه ، فرزند خود را دوست دارد . آیا ما می‌توانیم محبتهای مادران نسبت به فرزندان را که تحت تأثیر طبیعت انجام می‌دهند کار اخلاقی بنامیم ؟ آیا این کار ، اخلاقی است یا طبیعی ؟ مادر به لحاظ غریزه ، بچه‌اش را در نهایت درجه‌ دوست دارد و به حکم