تعلیم و تربیت در اسلام - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٠٦

آن خاطره فکر گناه باشد . پس دو مسئله است : مسئله اینکه آیا فکر گناه‌ خودش یک چیز بدی هست یا نه ؟ و مسئله اینکه آیا فکر گناه ولو آنکه آن‌ گناه قهرا انجام نشده باشد عینا مثل خود گناه است ؟ که گفتیم اینجور نیست . ولی در فکر کار خوب اینجور هست ، و گفته‌اند اگر انسان تصمیم به‌ کار خوبی بگیرد ولی بعد عملا توفیق پیدا نکند و مانع پیدا بشود ، خداوند متعال با او همانجور رفتار خواهد کرد که با [ عامل آن کار خوب ] . در این زمینه زیاد داریم . در نهج‌البلاغه است [١] که امیرالمؤمنین از جنگ‌ جمل برمی‌گشتند ، شخصی عرض کرد : یا امیرالمؤمنین وددت ان اخی فلانا کان‌ شاهدنا . دوست داشتم برادرم فلان کس [٢] هم با ما در این جنگ می‌بود و در این جهاد شرکت می‌کرد . فرمود : « اهوی اخیک معنا » ؟ آیا میلش و دلش با ماست ؟ یعنی واقعا می‌خواست با ما باشد ولی عملا توفیق پیدا نکرد ؟ یا نه ، اگر هم می‌بود دلش نمی‌خواست با ما باشد ؟ گفت : چرا ، دلش‌ می‌خواست با ما باشد ، ولی متأسفانه اینجا نبود . فرمود : پس با ما بود : « فقد شهدنا » . بعد فرمود : و همچنین نه تنها او با ما بود ، بلکه‌ افرادی با ما بودند که هنوز در صلب پدران و در شکمهای مادران هستند ، و افرادی که « سیرعف بهم الزمان » زمان بعدها آنها را از بینی خودش بیرون‌ می‌ریزد ، یعنی مردمی که مثلا در هزار سال بعد می‌آیند با ما خواهند بود ، ولی مردمی که دلشان با ماست و به گونه‌ای هستند که اگر می‌بودند واقعا شرکت می‌کردند ، همان که ما به دروغش می‌گوئیم