هم حاضر نیست یک ریال از آن مال بدهد . آیا علی ( ع ) دو صفت متضاد داشت ؟ نه ، این دو صفت ، از نظر خلق متضاد نبود . رفتن و زحمت کشیدن‌ : غنیمت جنگی به دست آوردن یا قنات جاری کردن و حتی از راه عملگی پول‌ به دست آوردن و بعد آن را به دیگری دادن ، این جود است ، و بیت‌المال‌ مسلمین را به دقت نگهداری کردن و حتی آن شمعی را که مربوط به بیت‌المال‌ است ، هنگام کار شخصی خاموش کردن ، امانتداری است نه بخل ، که وقتی‌ آنجا مشغول رسیدگی به حساب بیت‌المال است و شمع هم از بیت‌المال روشن‌ است ، چند نفر وارد می‌شوند که کار خصوصی دارند و کارشان مربوط به کار بیت‌المال نیست ، فورا شمع را خاموش می‌کند ، چرا خاموش کردی ؟ این شمع‌ مربوط به بیت‌المال است ، شما کار خصوصی دارید ، این کار به آن مربوط نیست . پس بگویند چه آدم ممسک پول پرستی است ، از اینکه شمعی مصرف‌ بشود مضایقه دارد ! نه ، این جور نیست . اگر این جور باشد ما باید عثمان‌ را خیلی سخی و جواد بدانیم که بیت‌المال مسلمین را همین جور اورت به این‌ طرف و آن طرف می‌داد . هر انسانی در آن مالی که نسبت به آن مال‌ امانتدار است باید ممسک باشد ، ولی به این معنا که رفتارش ممسکانه‌ باشد نه اینکه خلقش امساک باشد . این به خلق ارتباط ندارد . پس این حدیث که سه چیز را از خلقیات مسلم زن ذکر کرده است : کبر و جبن و بخل ، و اینها را در مورد زن و مرد به دوگونه توصیف نموده است با اصل نسبی نبودن اخلاق منافاتی ندارد . در مورد جبن عرض کردیم که نقطه‌ مقابلش که شجاعت و قوت و نیرومندی است ،