منهدم شود و این بنیان از میان برود . نه ، پرورش جسم به معنی واقعی آن‌ که تربیت و تقویت و سالم نگهداشتن و نیرومند کردن جسم است بدون شک‌ ممدوح است و تقریبا از ضروریات اسلام است . حتی فلسفه بسیاری از امور دیگر از قبیل نظافت ، غسلها و اینهمه دستور بهداشتی که در اسلام هست‌ تقویت جسم است . آن چیزی که ما عجالتا اسمش را تن پروری گذاشته‌ایم‌ همان نفس پروری است . اینکه می‌گوئیم اسلام با تن پروری مخالف است ، ما نفس پروری و به عبارت دیگر شهوت پروری را تن پروری نامیده‌ایم . شک‌ ندارد که اسلام با آن مخالف است . ای بسا تن پرورهایی - به معنای نفس‌ پرورهایی - که جسم خود را تضعیف می‌کنند . آن آدمی که تن پرور به معنای‌ نفس پرور و شهوت پرور است و دائما دنبال تنقل و انواع لذتهای جسمی‌ است ، اولین اثر کارهایش اینست که جسمش را خراب و ضعیف می‌کند . معمولا پرورش واقعی جسم ملازم است با تحمل نوعی محرومیتهای جسمانی ، یعنی‌ با تن پروری به آن معنا و نفس پروری به آن معنا جور در نمی‌آید . پس ما نباید اشتباه کنیم و مبارزه‌ای را که اسلام با شهوت پروری و نفس پروری‌ دارد ، به دلیل اینکه ما اسم اینها را تن‌پروری گذاشته‌ایم ، با مبارزه با تن پروری که پرورش واقعی جسم و نیرومند ساختن و با نشاط کردن آن است‌ یکی بدانیم . اما اگر کسی تمام همش تقویت جسمش باشد ، نقص کارش این نیست که‌ جسمش را تقویت کرده و مثلا نگذاشته دندانش خراب شود ، بلکه اینست که‌ جنبه‌های دیگر را مهمل گذاشته است . آن چیزی که در مورد این افراد بد است " حصر " است .