تعلیم و تربیت در اسلام - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٦

و جمال معنوی هم خود حقیقتی است ، و همین طور که جمالهای حسی ناشی از تناسب است ، یعنی تناسب یک عامل اساسی در پیدایش زیبائی حسی است ، تناسب در امور معنوی و روحی نیز عامل جمال و زیبایی روحی است ، و انسان‌ بالفطره عاشق جمال و زیبایی است . می‌گویند کار اخلاقی یعنی کار زیبا ، و زیبایی عقلی ناشی از تناسب است .
اخلاقیون می‌گویند ریشه همه اخلاقها " عدالت " است [١] و عدالت را به موزون بودن تفسیر می‌کنند و آنگاه اخلاق فاضله را حد وسط قرار می‌دهند ، یعنی اخلاق موزون . همین‌طور که اگر انسانی از دو چشمش یکی درشت و یکی‌ ریز باشد طبعا بدگل است ولی اگر هر دو مثل هم باشند البته زیباتر است ، و به طور کلی در زیبایی بدن انسان در هر عضو یک نسبت و فرمول مخصوص‌ هست که اگر چه قابل تعریف نیست ولی قدر مسلم اینست که این نسبت به‌ کار رفته است ، در خصایص روحی و معنوی انسان هم اگر این تناسب به کار برود یک نوع زیبایی به وجود می‌آید . مثلا انسان خوب است درشتخو باشد یا نرمخو ؟ یک حالت حد وسطی میان درشتی و نرمی هست که نه انسان آنچنان‌ درشتخو باشد که دیگران رنج ببرند ، و نه آنچنان نرمخو که او را به تمسخر