تعلیم و تربیت در اسلام - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٠٤
این کار شما مقدمهای است که او کار خودش را انجام دهد . این ، عنوان اعانت به اثم دارد نسبت به او . پس فرق است میان اینکه شما نقشه سینما را برای اقدام خودتان تهیه بکنید و بعد خودتان کار را انجام ندهید ، یا برای دیگری تهیه بکنید و دیگری هم بالاخره انجام ندهد ، که گناه نیست ، و اینکه شما در مرحله فکر و نقشه به او کمک بدهید و او هم از فکر و نقشه شما استفاده کند و به مرحله عمل برساند . این خودش گناه است از باب اینکه اعانت دیگری است به گناه ، یعنی کمک کردن دیگری است به گناه . این مثل اعانت ظلم است . چرا اعانت ظلم حرام است ؟ چرا حتی آن کسی که دوات ظالم را لیقه کند : « من لاق له دواتا » ( قدیم معمول بود که دواتها را لیقه میکردند ) او هم معصیت کرده ؟ چون اعانت به ظالم است ، نوعی تقویت و کمک رساندن به او در گناه است . بنابراین این دو با همدیگر فرق میکند . اما اینکه اصل مطلب " اشکال ندارد " به این معناست : فرقی که میان کار خیر و کار شر هست ، این جهت است که اگر انسان تصمیم به کار خیر بگیرد ولی بعد موفق به انجام آن نشود برایش ثواب مینویسند ، با آنکه آن کار را انجام نداده . این تفضل الهی است . شما تصمیم به یک کار خیر میگیرید ، وقتی میخواهد به مرحله عمل برسد مانع پیدا میشود . اینجا برای شما ثواب مینویسند . ولی در کار بد ، اگر شما در مرحله تصمیم باشید و خود کار صورت نگیرد ، به پای شما گناه نوشته نمیشود ، و این تقریبا عفوی است در اینجا .