فوتشان ، بعضی‌ها که خدمت ایشان بودند گفتند : خیلی ایشان را ناراحت‌ دیدیم و ایشان گفتند که خلاصه عمر ما گذشت و ما رفتیم و نتوانستیم خیری‌ برای خودمان پیش بفرستیم ، عملی انجام بدهیم . یک کسی از آنهایی که نشسته بود ، طبق عادتی که همیشه در مقابل صاحبان‌ قدرت شروع می‌کنند به تملق و چاپلوسی ، خیال کرد که اینجا هم جای تملق و چاپلوسی است ، گفت آقا شما دیگر چرا ؟ ! ما بدبختها باید این حرفها را بزنیم ، شما الحمد لله اینهمه آثار خیر از خودتان باقی گذاشتید ، اینهمه‌ شاگرد تربیت کردید ، اینهمه آثار کتبی از خودتان به یادگار گذاشتید ، مسجد به این عظمت ساختید ، مدرسه‌ها ساختید . وقتی این را گفت ، ایشان‌ یک جمله فرمود که حدیث است : « خلص العمل فان الناقد بصیر بصیر » . چه می‌گویی ؟ ! عمل را باید خالص انجام داد . نقاد آگاه آگاهی آنجا هست‌ . تو خیال کرده‌ای اینها که در منطق مردم به این شکل هست ، حتما در پیشگاه الهی هم همینجور است که پیش تو هست ؟ ! « ان الله خبیر بما تعملون »اینجاست که علمای اخلاق اسلامی با الهام از این آیه مسأله‌ای را مطرح می‌کنند که می‌گویند ام المسائل اخلاق است ، مادر همه مسائل اخلاقی است ، و آن " مراقبة " است . " مراقبة " یعنی با خود معامله یک شریکی را بکن که به او اطمینان نداری و همیشه باید مواظبش باشی . مثل یک بازرسی که در اداره است . یعنی خودت را به‌ منزله یک اداره تلقی کن ، و خودت را به منزله بازرس این اداره [ تلقی‌ نما ] که تمام جزئیات را باید بازرسی و مراقبت کنی . " مراقبه " چیزی است که همیشه باید همراه انسان باشد ،