این که عرض کردیم که فکر گناه ، گناه نیست ، مقصود این است که فکر هر گناهی خود آن گناه نیست . مثلا برای شرابخوار عقابی در دنیا قرار داده‌اند و عقابی در آخرت . صحبت این است که اگر کسی تصمیم گرفت‌ العیاذ بالله به شرابخواری ولی بعد نشد و مانع پیش آمد ، آیا در دنیا ما این آدمی را که الان خودش را آماده کرده بود برای مشروبخواری ولی مثلا باد وزید و شیشه را شکست و او نخورد ، می‌توانیم تازیانه بزنیم یا نه ؟ ممکن‌ است کسی به او بگوید : تو که تصمیم داشتی ، تمام مقدمات را هم فراهم‌ کردی ، و اگر این باد نیامده بود و این شیشه را نینداخته بود قطعا می‌خوردی ، بنابراین از نظر تو تفاوتی نیست ، پس ما می‌توانیم تو را هشتاد تازیانه بزنیم . از نظر دنیا می‌گویند نه ، چون وقوع پیدا نکرده ، از نظر آخرت هم نفس شرابخواری مجازات دارد . آیا در آخرت ، این آدم‌ مجازات یک شرابخوار خواهد شد ؟ یا مجازات شرابخوار نمی‌شود . ولی در کار خیر اینجور است که اگر کسی کار خیری را قصد بکند ، ولو انجام ندهد ، وعده داده‌اند که در قیامت ثواب آن عمل خیر را به او می‌دهند ، و این‌ تفضل الهی است . اما در اینکه نیت بد ، خودش بد است ، بحثی نیست . شک ندارد که نیت بد خودش بد است ، گذشته از اینکه نیت بد است که‌ انسان را می‌کشاند به خود بد ، چون هر کاری اول فکرش در انسان پیدا می‌شود و بعد انسان وارد عمل می‌شود . در احادیث ما این قضیه وارد شده که عیسی‌ بن مریم گفت : ایهاالناس ! مردم به شما گفته‌اند که گناه نکنید ، من‌ می‌گویم خیال گناه را هم در خاطرتان راه ندهید . از نظر اسلامی هم که شک‌ ندارد هر خاطره‌ای که انسان را از خدا غافل کند بد است ، تا چه رسد که‌