« رحماء بینهم »[١] . اگر بناست مرز قائل شدن بد باشد ، اینجا هم بد است و کار ضد اخلاق است .
جواب این است : واقعا هم اگر این مسئله بخواهد به صورت یک تعصب‌ ظاهر شود ، یعنی شخص تعصب داشته باشد در مورد هر کسی که در زیر لوای‌ اسلام است ، و بالنتیجه تعصب داشته باشد علیه هر کسی که در زیر لوای‌ اسلام نیست ، خیرخواه آن باشد و بدخواه این ، چنین چیزی خوب نیست و اسلام هم آن را نخواسته است . اسلام خواسته که ما خیرخواه همه مردم و همه‌ افراد بشر حتی کفار باشیم . دشمنی با کافر اگر از بدخواهی سرچشمه بگیرد ضداخلاق است . ما حتی نباید بد کافر را بخواهیم ، بلکه باید مثل پیغمبر اکرم باشیم که فرمود : " من دلم به حال اینها می‌سوزد که چرا به آنچه که‌ خیر و حق خودشان است نمی‌رسند " .
ولی وقتی که اینها خود هدایت نمی‌شوند و گذشته از این به صورت خار در سر راه دیگران درمی‌آیند ، باید به اینها به چشم یک مانع نگاه کرد ، ولی‌ نباید بدخواهشان بود . حتی انسان ، بدخواه ابوجهل هم نباید باشد و مثلا بگوید خدا نکند که ابوجهل مسلمان شود و به شهادت برسد . نباید آرزو کنیم‌ که ابوجهل یا ابوجهل مانندها یک وقت راه به حق پیدا نکنند . یزید بن‌ معاویه هم وقتی که از زین‌العابدین ( ع ) سئوال می‌کند که آیا من اگر توبه‌ کنم توبه من قبول است یا نه ، حضرت می‌فرمایند : بله قبول است . یعنی‌ او هم بدخواه یزید نیست که آرزو کند که چون یزید قاتل پدرش می‌باشد توفیق توبه

[١] سوره فتح ، آیه . ٢٩