تعلیم و تربیت در اسلام - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣٨
بسم الله الرحمن الرحیم صحبت امروز ما درباره مسئله نسبیت اخلاق است . باید به این صورت سؤال کرد که آیا اخلاق ، مطلق است یا نسبی ؟ یعنی اگر یک خوی یا خصلت و یا یک فعل به عنوان اخلاقی توصیه میشود ، آیا این ، امر مطلقی است ؟ یعنی یک خصلت که اخلاقی هست ، برای همه وقت و برای همه کس و در همه شرایط ، اخلاقی است ؟ و یا یک فعل که آن را فعل اخلاقی مینامیم ، نسبت به همه افراد و در همه شرایط و در همه زمانها فعل اخلاقی است آنچنانکه مثلا میگوئیم عدد ٤ دو برابر عدد ٢ است ؟ یا اینکه نه ، نسبی است ؟ اگر گفتیم نسبی است ، یعنی هیچ خصلتی و هیچ خویی را و همچنین هیچ فعلی را به عنوان فعل اخلاقی نمیتوان به طور مطلق توصیه کرد و آن را در همه زمانها و در همه مکانها و در همه شرایط و برای همه افراد صادق دانست . این مسئله ، بالخصوص برای ما به موجب وابستگی مان به اسلام لازم است طرح شود ، زیرا دین مقدس اسلام - همانطور که