گفته‌ایم - و در مقاله " ولاءها و ولایتها " نیز گفته‌ام - که " ولی " معنایش دوست نیست ، حمایت و سرپرستی است . گاهی " ولی " اسم فاعل‌ است ، یعنی سرپرست ، و گاهی اسم مفعول است ، یعنی سرپرست شده . بر وزن " فعیل " است که در لغت عرب ، هم به معنی فاعل می‌آید و هم به‌ معنی مفعول « المؤمنون و المؤمنات بعضهم اولیاء بعض »مردان مؤمن و زنان مؤمن برخی نسبت به برخی [ سرپرستی دارند ] . هر جا در قرآن " بعض‌ و بعض " می‌آید ، یعنی هیچ فرق نمی‌کند ، دو طرفی است . و ما از این‌ قبیل در مورد زن و مرد زیاد داریم ، از جمله در آیه « الرجال قوامون علی‌ النساء بما فضل الله بعضهم علی بعض »[١] .
در مقاله‌ای از آقای موسوی زنجانی دیدم نکته خیلی خوبی را متذکر شده‌اند . ایشان گفته بودند که قرآن می‌گوید : « الرجال قوامون علی النساء بما فضل‌ الله بعضهم علی بعض » . نمی‌گوید : بما فضل الله الرجال علی النساء .
می‌خواهد بگوید به موجب برتریهایی که بعضی نسبت به بعضی دارند ، به‌ موجب مجموع برتریهایی که مرد از جنبه‌ای بر زن ، و زن از جنبه‌ای بر مرد دارد ، وظیفه قوامت مال مرد است ، که حرف بسیار درستی است و شاید بیشتر از این احتیاج به بیان داشته باشد . مؤمنین و مؤمنات بعضیشان حامی‌ و راعی و سرپرست بعض دیگر هستند . که چه می‌کنند ؟ امر به معروف و نهی‌ از منکر می‌کنند .
پس در دفاع از حقیقت هیچ فرقی میان مرد و زن نیست ، و هر دفاعی اول‌ شرطش شجاعت و قوت و نیرومندی است .

[١] سوره نساء ، آیه . ٣٤