برایشان به وجود آورد تا توانست قمار را از میان ببرد . یعنی در واقع‌ یک خلاء روحی در میان آنها وجود داشت و آن خلا منشأ این گناه بود ، آن‌ آدم فهمید که این خلا را باید پر کرد تا بشود قمار را از بین برد ، و تا آن خلا به وسیله دیگری پر نشود نمی‌توان آن را از میان برداشت . این است که یکی از آثار " کار " جلوگیری از گناه است . البته‌ نمی‌گویم صد درصد اینطور است ، ولی بسیاری از گناهان منشأش بیکاری است‌ . در جلسه پیش راجع به گناه فکری و خیالی صحبت کردیم که گناه منحصر به‌ گناهی که به مرحله عمل برسد نیست ، گناه خیالی هم گناه است ، یعنی فکر گناه هم نوعی گناه است . البته فکر گناه تا به مرحله عمل نرسیده خود آن‌ گناه نیست ، برخلاف فکر کار نیک که اگر به وسیله مانعی به مرحله عمل هم‌ نرسد ، در نزد خدا به منزله همان عمل خوب شمرده می‌شود .

استعدادیابی در انتخاب کار

کار علاوه بر اینکه مانع انفجار عملی می‌شود ، مانع افکار و وساوس و خیالات شیطانی می‌گردد . لهذا در مورد کار می‌گویند که هر کسی باید کاری را انتخاب کند که در آن استعداد دارد ، تا آن کار علاقه او را به خود جذب‌ کند . اگر کار مطابق استعداد و مورد علاقه نباشد و انسان آن را فقط به‌ خاطر درآمد و مزد بخواهد انجام دهد ، این اثر تربیتی را ندارد و شاید فاسد کننده روح هم باشد . انسان وقتی کاری را انتخاب می‌کند باید استعدادیابی هم شده باشد . هیچ کس نیست که فاقد همه استعدادها باشد ، منتها انسان خودش