( حقیقتش اگر باشد ) ، خطاب به حضرت سیدالشهداء و اصحابشان عرض‌ می‌کنیم : « یا لیتنا کنا معکم فنفوز فوزا عظیما » . این " یالیتنا " اگر حقیقت باشد و تعارف یا عادت نباشد [ ثواب آن مجاهده را دارد ] .
داستان آمدن جابر به کربلا و آن زیارت اول در اربعین را شنیده‌اید [١] . جابر کور بود . آن شخصی که همراهش بوده ( عطیه ) که او هم مرد محدثی‌ بوده است می‌گوید که جابر ضمن مخاطباتی که با شهداء می‌کرد گفت : " ولی‌ ما با شما بوده‌ایم ، ما با شما شریک هستیم " . به جابر گفتم : ما با اینها شریک هستیم ؟ ! اینها که اینجا بدنهاشان قطعه قطعه و قلم قلم شد ؟ ! من و تو که نبودیم ، چطور ما شریک هستیم ؟ ! گفت : چرا ، به خدا ما بوده‌ایم ، چون من اگر می‌بودم قطعا با اینها بودم ، هیچ شک ندارد ، روحم‌ با اینها بوده .
بنابراین در مقام اجر و ثواب ، اگر کسی واقعا قصد انجام کار خیری را داشته باشد و بعد موانع خارجی و غیر اختیاری جلویش را بگیرد ، خداوند تفضلا ثواب آن عمل را به او می‌دهد ، ولی در گناه اگر مانع خارجی بیاید ، گناه آن عمل منظور نمی‌شود . اما خود فکر گناه مسلم بد است و نوعی گناه‌ می‌باشد .

[١] اصلا اربعین مربوط به جابر است ، مربوط به آمدن اسرا نیست ، آمدن‌ اسرا به کربلا قطعا دروغ است . اربعین امام حسین یعنی روز اول زیارتی که‌ امام حسین شده ، و به یاد آن هم اربعین شده روز زیارت .