آدم معتبری است . می‌گوید قبل از این باید به دنبال صحت مضمونی رفت .
اول باید فکر کرد که اصلا خود مطلب با منطق جور درمی‌آید یا جور درنمی‌آید . بعد مثال می‌زند ، می‌گوید اینها نوشته‌اند که وقتی قوم موسی از دریا عبور کردند و فرعونیها آنها را تعقیب می‌نمودند ، دویست و پنجاه هزار مرد جنگی بودند . آخر این را باید حساب کرد که اولاد اسرائیل همه اولاد یعقوب‌ و فرزندان یک نفر بودند و پنج شش نسل هم بیشتر نگذشته بود ( ١٦٤ سال ، ٤٠٠ سال هم نوشته‌اند ) . گیرم که چهارصد سال گذشته باشد وقتی می‌گوییم‌ دویست و پنجاه هزار مرد جنگی ، اقلا باید بگوییم یک میلیون جمعیت اینها بوده که دویست و پنجاه هزار مرد جنگی داشته‌اند ، با اینکه فرعون پسرهای‌ اینها را می‌کشت : « یقتلون ابنائکم و یستحیون نسائکم » [١] . با اینهمه بچه کشی که از اینها بوده ، آیا عقلا چنین چیزی ممکن است ؟ ابن خلدون می‌گوید مورخین به این نکته اصلا فکر نمی‌کردند که آیا [ واقعه‌ای که نقل می‌کنند ] با منطق جور درمی‌آید یا جور درنمی‌آید .
یک وقتی از یک واعظ خیلی مشهور که می‌خواست بگوید بنی‌امیه چگونه‌ منقرض شدند و خداوند چگونه به فرزندان امام حسین برکت داد شنیدم که‌ گفت : از امام حسین در روز عاشورا یک فرزند بیشتر باقی نماند که حضرت‌ علی بن الحسین بود و از او اینهمه سادات حسینی ، موسوی و رضوی که آنها هم باز حسینی هستند باقی مانده است ، و از بنی‌امیه کسی باقی نماند .
آنوقت راجع به بنی‌امیه

[١] سوره اعراف ، آیه . ١٤١