این غیر از مسأله تفکر و محاسبه النفس است . اینها یک کارهای فکری‌ است و البته لازم هم هست [ اما تأثیر محبت اولیاء به مراتب بیشتر است‌ ] . در این کتاب " جاذبه و دافعه علی ( ع " که من در این زمینه آنجا زیاد بحث کرده‌ام ، این تشبیه را ذکر نموده‌ام [ که تفاوت این دو روش ] مثل این است که ما مقداری براده آهن داشته باشیم که مثلا با خاک قاطی‌ باشد ، یک وقت هست که می‌خواهیم این ذرات را یک یک با دست خودمان‌ از میان خاک جمع بکنیم ، و یک وقت هست که یک مغناطیس قوی به دست‌ می‌گیریم ، آن را می‌چرخانیم ، همه را به سوی خودش می‌کشد . اگر انسان بخواهد فقط با تکیه به تفکر و تذکر و محاسبة النفس و مراقبه‌ و غیر ، اخلاق سوء را یک یک با سرانگشت فکر و حساب از خود بزداید و خود را اصلاح نماید ، البته عملی است ، اما مثل همان است که انسان‌ بخواهد براده‌های آهن را یک یک جمع کند . ولی اگر انسان این توفیق را پیدا بکند که کاملی پیدا بشود و او شیفته آن کامل گردد ، می‌بیند کاری که‌ او در ظرف چند سال انجام می‌داد ، این در ظرف یک روز انجام می‌دهد . « محبة لصفوش اولیاءک » . دوستدار خلص اولیاء تو باشم ( صفوش همان‌ برگزیده است ) دوستدار برگزیدگان از اولیاء تو باشم . « محبوبة فی ارضک‌ و سمائک » . خودم نیز ، هم در زمین محبوب باشم و هم در آسمان . در زمین‌ محبوب باشم [ به اینکه ] مردم مرا دوست داشته باشند .