ضعیف است . اینها دو قوه است ، منتها کار اراده این است که طرحهای‌ عقل را اجرا می‌کند . گاهی عقل انسان به یک چیزی حکم می‌کند که در حال‌ حاضر هیچگونه میلی نسبت به آن وجود ندارد ، یعنی تمایلات ، همه در جهت‌ عکس است . میل اساسا آینده سرش نمی‌شود ، و این خصوصیت میل است . میل‌ همان است که در بچه است . بچه وقتی که یک غذایی را می‌خواهد ، الان‌ می‌خواهد ، و وقتی به او می‌گویند : حالا این را نخور تا حالت خوب شود ، بعدها زیادش را می‌خوری ، چون فکرش را ندارد ، لج می‌کند که نه ، من همین‌ الان باید بخورم .
میل به زمان حال تعلق می‌گیرد . یعنی اشتهای غذای چهل سال دیگر اکنون‌ وجود ندارد ، آن اشتهایی که وجود دارد متعلق به زمان حال است . ولی عقل‌ می‌گوید : رب اکلة منعت من اکلات . این یک خوردن مانع صد تا خوردن دیگر در آینده می‌شود . با اینکه الان میلی نسبت به آن وجود ندارد ، ولی فکر می‌کند ، ترجیح می‌دهد و انتخاب می‌کند .
مسئله دیگر وابسته بودن اراده است به جایی . اصلا مسئله مهم در جبر و اختیار این است که آیا اراده خودش به جایی بسته هست یا نیست ؟ [١] . . .

[١] [ بقیه مطلب روی نوار ضبط نشده است ] .