است غیر از پرورش تن به معنی بهداشت است . آن تن پروری در واقع نفس‌ پروری است که اغلب بر ضد بهداشت جسم و پرورش جسم - به این معنا که‌ گفتیم - می‌باشد . آن تن پروری که بد است معنی‌اش این است که انسان نفس‌ پرور و شهوتران باشد ، یعنی همیشه دنبال تمایلات نفسانی خود باشد ، و ربطی به مسئله رشد جسم ندارد ، و اتفاقا قضیه درست برعکس است ، یعنی‌ اگر انسان زیاد دنبال پرورش تن به معنی نفس پروری برود به جسمش زیان‌ می‌رساند . آدم نفس پرور فقط درباره شکمش فکر می‌کند که لذت شکم را هر چه بیشتر ببرد ، و شک ندارد که کسی که می‌خواهد جسمش را سالم نگهدارد نمی‌تواند اینجور باشد ، بلکه باید با شکم پرستی مبارزه کند . یک آدم‌ تنبل و تن پرور دنبال لذتهای دیگر است . شب تا صبح نمی‌خوابد برای اینکه‌ در فلان مجلس عیش شرکت کند . پدر جسم و اعصاب خودش را درمی‌آورد . این‌ تن پروری به معنی نفس پروری است و بر ضد پرورش جسم به معنی بهداشت‌ جسمی می‌باشد . به هر حال آن تن پروری که اینهمه در کلمات شعراء و عرفاء و ادباء ما آمده است و تعبیر ادبی فارسی هم هست - و در عربی نیز ممکن‌ است در زبان شعراء آمده باشد - و آن را تن پروری می‌گویند چون شهوات‌ مربوط به جسم است ، آری آن تن پروری غیر از مسئله رشد دادن و پرورش‌ واقعی نیروهای جسمانی است ، و بلکه این دو ، تا حدی بر ضد یکدیگرند ، یعنی اگر انسان بخواهد جسمش را پرورش دهد به این معنی که براساس‌ طبیعت تکمیلش کند و سلامتش را حفظ نماید به گونه‌ای که از آسیبها و بیماریها دور بماند و عمرش را طولانی کند ، باید با آن نوع تن پروری‌