می‌فرماید : « و لا تکونن علیهم سبعا ضاریا تغتنم اکلهم ، فانهم صنفان : اما اخ لک فی الدین و اما نظیر لک فی الخلق » [١] . نسبت به آنان ( مردم مصر ) جانور درنده نباش که خوردن آنها را غنیمت بدانی ، که آنان‌ بر دو دسته‌اند : یا با تو برادر دینی‌اند و یا در آفرینش مانند تو هستند . زیرا عدل ، تنها پایه انسانی ندارد بلکه پایه جهانی دارد .
امیرالمؤمنین پیرمرد کوری از اهل ذمه را دیدند که گدائی می‌کند .
فرمودند : این چرا گدایی می‌کند ؟ گفتند : مردی یهودی است ، تا وقتی که‌ توانسته کار کرده ، حالا ناتوان شده و گدایی می‌کند . فرمود : عجب ! تا وقتی که می‌توانست کار کرد ، حالا که نمی‌تواند گدایی کند ؟ ! دستور دادند از بیت‌المال چیزی برایش مقرر کردند . این در واقع نوعی بازنشستگی است.
غرض اینست که احسان و کمک [ به کافر ] آنجا که موجب تضعیف جبهه حق‌ نشود مانعی ندارد . چقدر در روایات داریم که یهودی یا مسیحی‌ئی که مسلمان‌ شده بوده نزد امام آمده است که با پدر و مادرم چگونه رفتار کنم ؟ گفته‌اند باید مثل سابق بلکه بهتر رفتار کنی .

[١] نهج‌البلاغه ، نامه . ٥٣