تعلیم و تربیت در اسلام - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٤

اوست جدا کند ، می‌گویند بکن .
پس تضادی و منافاتی میان این دو تعبیر نیست که از طرفی به ما دستور مجاهده نفس و تزکیه نفس داده‌اند و نفس را به این شکل معرفی کرده‌اند که‌ : « واجعل نفسک عدوا تجاهده » [١] . به [ نفست به ] چشم یک دشمن‌ نگاه کن که با او مبارزه می‌کنی ، همیشه به او بدبین باش . « ان المؤمن لا یصبح و لا یمسی الا و نفسه ظنون عنده » [٢] . نفس مؤمن نزد او مورد بدگمانی است ، و از طرف دیگر می‌گویند نفس خودت را بشناس ، نفس‌ خودت را محترم بدار ، مکرم بدار ، عزیز بدار ، عزتش را حفظ کن ، شرافتش را حفظ کن ، کرامتش را حفظ کن ، حریتش را حفظ کن . این ، آن‌ گوهر شریف انسانیت انسان است که یک حقیقتی است و در هر کسی این‌ بارقه الهی وجود دارد ، و این است که فرموده : « فاذا سویته و نفخت فیه‌ من روحی ». او از سنخ عالمی است برتر از این عالم .
پس میان این دو تلاقی وجود ندارد .