توجیه می‌کردند ، گاهی می‌گفتند اگر ما آتش پرست هستیم شما هم خاک پرست‌ هستید برای اینکه رو به کعبه می‌ایستید ، و گاهی می‌گفتند ما آتش پرست‌ نیستیم آنچنانکه شما خاک پرست نیستید ، ما رو به آتش می‌ایستیم نه‌ اینکه آتش را پرستش می‌کنیم . این حرف در هیچ شکلش حرف درستی نیست . احساسی که یک نفر مسلمان در مورد کعبه دارد و احساسی که یک نفر زردشتی‌ در مورد آتش دارد - و هر دو احساس ناشی از تعلیماتی است که متون موجود دینی به آنها داده است - خیلی فرق می‌کند . یک نفر مسلمان که رو به کعبه‌ می‌ایستد هیچوقت تصور نمی‌کند که دارد کعبه را تقدیس می‌کند ، و حتی در ذهن یک بچه هم نمی‌آید که هنگام رکوع و سجود دارم کعبه را تعظیم می‌کنم ، ولی هر آتش پرستی دارد آتش را پرستش می‌کند ، حالا به هر نوعی ، به‌ عنوان مظهری [ از خدا ] یا به هر عنوان دیگر . نمی‌گویند آتش را خالق‌ می‌دانیم . هر بت‌پرستی هم بت را خلق کننده نمی‌داند بلکه آن را تقدیس‌ می‌کند . یک آتش پرست نیز آتش را تقدیس می‌کند . به هر حال اینکه هنگام نماز همه باید رو به یک جهت بایستند ، خود نوعی شکل دادن به عبادت است . روح عبادت یک امر مجردی است که اگر انسان در گوشه خلوتی هم باشد و به قول سعدی سر به جیب مراقبت فرو برد و خدا را یاد کند ، آن روح برای او حاصل شده است ، ولی اسلام چنین عبادتی‌ را قبول ندارد . گذشته از اینکه خود شکلهای مختلف رکوع و سجود از نظر آن‌ تذکر تأثیراتی دارد یعنی هر حالتی نماینده یک خضوع و خشوع در حضور پروردگار است ،