تعلیم و تربیت در اسلام - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦٣
شخصی او را در معرض مسخره مردم قرار داده است ، میگوید : ²الله یستهزی . خدا استهزاء میکند . اختصاص به خدا ندارد ، در بسیاری از موارد دیگر ، در مورد انسانها هم همین لغات به کار برده میشود ولی به اعتبار رفتاری که آن نوع رفتار معمولا معلول آن حالت است . چگونه ؟ سه لغتی که اینجا آمده ، تکبر ، جبن و بخل است . خود تکبر معلوم است که یک حالت روانی در انسان است . ( قبل از اینکه این حدیث را معنی بکنیم برایتان قرائن ذکر میکنم ) . به ما گفتهاند : « التکبر مع المتکبر عبادش » . یعنی با متکبر تکبر کردن عبادت است . مقصود اینست که اگر کسی متکبرانه رفتار میکند شما طوری عمل نکنید که او را به تکبرش تشویق کنید ، بلکه در مقابل آدمی که متکبرانه رفتار میکند متکبرانه رفتار کنید تا دماغش به خاک مالیده شود و دیگر تکبر نداشته باشد . تکبر با متکبر عبادت است . نه اینکه بخواهد بگوید خود تکبر به عنوان یک حالت روانی که خودپسندی و خود بزرگ بینی است [ ممدوح است و ] اگر در مقابل یک آدم متکبر قرار گرفتی تو هم واقعا خود بزرگبین باش . بلکه میخواهد بگوید تو همیشه باید متواضع باشی ، روحت همیشه باید متواضع باشد ، ولی رفتارت با یک آدم متکبر ، متکبرانه باشد تا دماغ او را به خاک بمالی . پس در اینجا تکبر با متکبر به عنوان " خلق " توصیه نشده است ، تکبر به عنوان یکرفتار که شبیه رفتار یک آدم متکبر است توصیه شده است .