راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٩٣ - حج در قرآن

حج در قرآن‌

١. تشريع وجوب حج: «وللَّه على الناس حج البيت من استطاع اليه سبيلًا»[١] براى خدا بر مردم است كه به سوى خانه او روند كسانى كه توانايى رفتن به سوى آن دارند.

٢. انجام مناسك حج در زمان مخصوص: «الحج اشهر معلومات»[٢] (انجام فريضه) حج در ماه‌هاى معينى است.

٣. اعلام حج توسط حضرت ابراهيم ٧: «و اذنّ فى الناس بالحج يأتوك رجالًا و على كل ضامر يأتين من كلّ فّج عميق»[٣] و مردم را دعوت عمومى به حج كن تا پياده و سواره بر مركب‌هاى لاغر از هر راه دور به سوى خانه خدا بيايند.

٤. فوايد مادى و معنوى حج: «ليشهدو امنافع لهم»[٤]

تا شاهد منافع گوناگون خويش باشند.

٥. مساوات در حج: «سواء العاكف فيه و الباد»[٥] (مسجد الحرام را) براى همه مردم مساوى قرار داديم و اعم از كسانى كه در آن‌جا زندگى مى‌كنند و يا از نقاط دور وارد مى‌شوند.

٦. انگيزه حج و عمره قرب به خداوند: «واتمّوا الحجّ و العمرة للَّه»[٦] حج و عمره را براى خدا به اتمام برسانيد.

٧. ياد خدا در طول مناسك وبعد از آن: «فاذا قضيتم مناسككم فاذكروا اللَّه»[٧] هنگامى كه مناسك حج خود را انجام داديد ذكر خدا گوييد و به ياد او باشيد.

[١] - آل عمران، ٩٧

[٢] - بقره، ١٩٧

[٣] - حج، ٢٧

[٤] - حج، ٢٨

[٥] - حج، ٢٥

[٦] - بقره، ١٩٦

[٧] - بقره، ٢٠٠