راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٨٨ - زكات در قرآن

زكات در قرآن‌

١. مطرح بودن زكات در اديان سابق: (و جعلنا هم ائمة يهدون بامرنا و اوحينا اليهم فعل الخيرات و اقام الصلوة و ايتاء الزكوة»[١] و آن‌ها را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما مردم را هدايت كنند و انجام كارهاى نيك و برپا داشتن نماز و پرداخت زكات را به آن‌ها وحى كرديم.

٢. احياى زكات وظيفه مسئولين حكومت اسلامى: «الذين ان مكنّاهم فى الارض اقاموا الصلوة و ءَاتوا الزكوة»[٢] ياوران خدا كسانى هستند كه هرگاه در زمين به آن‌ها قدرت بخشيديم نماز را بر پا دارند و زكات را ادا مى‌كنند.

٣. زكات برنامه مستمر مؤمنان: «قد افلح المؤمنون ... والذينهم للزكوة فاعلون»[٣] به تحقيق مؤمنان رستگار شدند ... مؤمنان داراى اوصافى هستند. از جمله؛ زكات را مى‌پردازند.

٤. زكات كفّاره گناهان: «لئن اقمتم‌الصلوة واتيتم‌الزكوة لاكفّرنّ عنكم سيئّاتكم»[٤] اگر نماز را برپا داريد وزكات را بپردازيد گناهان شما را از بين مى‌بريم.

٥. خداوند گيرنده زكات: «الم يعلموا ان اللَّه يقبل التوبة عن عباده و يأخذ الصدقات»[٥] آيا نمى‌دانند كه خداوند توبه را از بندگانش مى‌پذيرد و صدقات را نيز قبول مى‌كند؟

[١] - انبياء، ٧٣

[٢] - حج، ٤١

[٣] - مؤمنون، ٤- ١

[٤] - مائده، ١٣

[٥] - توبه، ١٠٤