راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٨٧ - اخلاق روزهداران

نورزد ٥. غيبت نكند ٦. با حق مخالفت نكند ٧. خشمگين نشود ٨. فحش ندهد ٩. سرزنش نكند ١٠. طعنه نزند ١١. مجادله ننمايد ١٢. ستم ننمايد ١٣. ديگران را به زحمت نياندازد ١٤. از ياد خدا غافل نشود ١٥. توجه به نماز زياد داشته باشد ١٦. زياد سكوت كند ١٧. بردبار باشد ١٨. راستگو باشد ١٩. از افراد بد دورى جويد ٢٠. از موسيقى اجتناب نمايد ٢١. از دشمنى پرهيز كند ٢٢. سخن‌چينى نكند ٢٣. آماده قيامت باشد ٢٤. زاد و توشه ديدار خداوند را مهيا كند ٢٥. در عبادات و رفتار روزانه، خضوع و خشوع را انتخاب كند ٢٦. اسرار خود را حفظ كند ٢٧. دل را پر از اطاعت خدا نمايد ٢٨. بدن خود را از حرام و نجس‌ها پاك كند ٢٩. دلى ترسان و اميدوار به خدا داشته باشد[١].

زكات‌

زكات، يكى از عباداتى است كه پرداخت آن به قصد قربت نياز دارد و اثر تربيتى عميقى در روح انسان مى‌گذارد. لذا قرآن كريم بعد از آن‌كه دستور گرفتن زكات را به پيامبر اكرم مى‌دهد در بيان فلسفه آن مى‌فرمايد: تو با اين كار، آن‌ها را پاك مى‌كنى و رشد و نمو مى‌دهى‌ «خذ من اموالهم صدقة تطهّرهم و تزكيهم بها»[٢] يعنى آن‌ها را از رذايل اخلاقى، از دنيا پرستى و دنيا دوستى پاك مى‌كنى و نهال نوع دوستى و سخاوت و توجه به حقوق مستمندان را در آن‌ها پرورش مى‌دهى. اگر مسلمانان اين فريضه الهى را بر پا كنند فقر و بدبختى از ميان جوامع اسلامى از بين مى‌رود.

[١] - وسائل الشيعه، ج ٧، ص ١١٩

[٢] - توبه، ١٠٣