راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٢٤٣ - اخلاص در قرآن

اخلاص در قرآن‌

موضوع اخلاص با تعبيرهاى مختلفى در قرآن مطرح شده است، مانند: «فى سبيل‌اللَّه»، «ابتغاء مرضات اللَّه»، «لوجه اللَّه»، «قربات عنداللَّه» ومانند آن.

١. مأموريت به اخلاص در دين‌ «و ما امرواالّا ليعبدوا الله مخلصين له الدين»[١] به آن‌ها دستورى داده نشد جز اين‌كه خدا را پرستش كنند، در حالى كه اخلاص در دين دارند.

٢. ياد قيامت عامل اخلاص: «انا اخلصناهم بخالصة ذكرى الدار»[٢] به درستى آن‌ها را (پيامبران) خالص گردانيديم زيرا زياد به ياد قيامت بودند.

٣. جلوه اخلاص در تمام ابعاد زندگى: «قل ان صلاتى و نسكى و محياى و مماتى‌للَّه ربّ العالمين»[٣] بگو: نماز و تمام عبادات من و زندگى و مرگ من همه براى خداوند پروردگار جهانيان است.

٤. اخلاص برنامه دايمى ابرار: «ان الابرار يشربون من كأس كان مزاجها كافوراً ...

انما نطعمكم لوجه اللَّه لا نريد منكم جزاءً و لا شُكوراً»[٤] به درستى كه نيكان از جامى نوشند كه با عطر خوش آميخته است ... و مى‌گويند ما براى خدا به شما اطعام مى‌كنيم و هيچ پاداشى و تشكرى از شما طلب نمى‌كنيم.

٥. نمونه افراد مخلص:

حضرت موسى ٧: «و اذكر فى الكتاب انّه كان مخلصاً»[٥]

حضرت يوسف ٧: «انه من عبادنا المخلصين»[٦]

[١] - بينّه، ٥

[٢] - ص، ٤٦

[٣] - انعام، ١٦١

[٤] - انسان، ٥ و ٩

[٥] - مريم، ٥١

[٦] - يوسف، ٢٤