راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٢٣١ - توبه در روايات

هم كفار»[١]

يك نمونه كسانى كه توبه آنان پذيرفته نشد فرعون است‌ «حتى اذا ادركه الغرق قال امنت»[٢]

ج) گروهى نه توبه آن‌ها قطعاً پذيرفته مى‌شود و نه قطعاً رد مى‌شود بلكه به مشيّت خداوند بستگى دارد و آن‌ها كسانى‌اند كه از روى عمد و قصد گناه انجام داده‌اند. «و يغفر مادون ذلك لمن يشاء»[٣]

توبه در روايات‌

١. اهميّت توبه: قال الباقر ٧: «ان اللَّه اشد فرحاً بتوبة عبده من رجل اضل راحلته و زاده فى ليلة ظلماء فوجدها فاللَّه اشد فرحاً بتوبة عبده من ذلك الرجل براحلته حين وجدها»[٤]

امام باقر ٧ مى‌فرمايد: خداوند متعال خوشحال‌تر مى‌شود به توبه بنده خود، از مردى كه در شب تاريك در بيابانى مركب و توشه خود را گم كند و ناگاه آن را بيايد.

٢. توبه مايه پاكى از گناه: حضرت على ٧ مى‌فرمايد: «التوبه تطهر القلوب و تغسل الذنوب» توبه، وسيله تطهير و پاكى قلوب و باعث پاك شدن گناهان است و نيز مى‌فرمايد: «حسن التوبة يمحو الحوبة»[٥] نيكو توبه نمودن، معصيت را از بين مى‌برد.[٦]

٣. توبه مايه نزول رحمت: حضرت على ٧ مى‌فرمايد: «التوبه تستنزل‌

[١] - توبه، ١٨

[٢] - يونس، ٩٠

[٣] - نساء، ٤٨؛ تفسير كبير، ج ١٠، ص ٨

[٤] - كافى، ج ٢، ص ٤١٥

[٥] - توبه

[٦] - تصنيف غررالحكم