راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٢١٣ - دعا در روايات

امام صادق ٧ مى‌فرمايد: دعا كردن نفوذش بيشتر از نوك نيزه است‌ «الدعاء انفذ من السنان»[١] حضرت على ٧ مى‌فرمايد: عالم‌ترين مردم كسى است كه بيشتر دعاء و سؤال مى‌كند «اعلم الناس باللَّه اكثر هم له مسئلة»[٢]

٢. دفع بلاء به وسيله دعا: قال رسول‌اللَّه ٦: «ادفعوا ابواب البلاء بالدعاء»[٣] به وسيله دعا، درهاى گرفتارى‌ها را به روى خود ببنديد.

٣. تمام نيازها را بايد از خداوند خواست: قال رسول‌اللَّه ٦: «ليسأل احدكم ربه حاجته كلّها حتى يسأله شسع نعله اذا انقطع»[٤] هر يك از شما نياز خود را از خداوند بخواهد حتى اگر بند كفش او پاره شود. «يا موسى‌ سلنى كلّ ما تحتاج اليه حتى علف شاتك و ملح عجينك»[٥] اى موسى! همه نيازها حتى علف گوسفند و نمك غذاى خود را از من بخواه.

٤. شرايط اجابت دعا:

١. معرفت خداوند: قال قوم للصادق ٧: «ندعوا فلايستجاب لنا؟ قال لانّكم تدعون من لاتعرفونه»[٦] گروهى به امام صادق ٧ گفتند: ما دعا مى‌كنيم و مستجاب نمى‌شود حضرت فرمود: كسى را مى‌خوانيد كه به او شناخت نداريد.

٢. عمل شايسته: قال رسول‌اللَّه ٦: «يكفى من الدعاء مع البرّ ما يكفى‌

[١] - بحارالانوار، ج ٩٣، ص ٢٩٥

[٢] - تصنيف غرر، ص ١٩٢

[٣] - بحارالانوار، ج ٩٣، ص ٢٨٨

[٤] - بحارالانوار، ج ٩٣، ص ٢٩٥

[٥] - بحارالانوار، ج ٩٣، ص ٣٠٣

[٦] - بحارالانوار، ج ٩٣، ص ٣٧٦