راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ١٩ - تشويق به تربيت

«الذى احسن كل شى‌ءٍ خلقه»[١] (خداوند) همان كسى است كه همه چيز را نيكو آفريد.

«و عنت الوجوه للحىّ القيّوم»[٢] و همه چهره‌ها در آن روز (قيامت) در برابر خداوند حىّ قيوم، خاضع مى‌شود.

«كل له قانتون»[٣] همه موجودات در برابر او خاضعند.[٤]

تشويق به تربيت‌

تعاليم اسلام، به تربيت جان و پرورش روح بسيار توجّه دارد؛ زيرا انسان در پرتو تربيت نفس و تزكيه روح، به مراحل كامل انسانيت دست مى‌يابد و عاقبت به فلاح و سعادت ابدى نايل مى‌شود؛ چنان كه اميرالمؤمنين ٧ مى‌فرمايد: «لو كنّا لا نرجوا جنة و لا نخشى ناراً و لا ثواباً و لا عقاباً لكان ينبغى لنا ان نطلب مكارم الاخلاق فانّها تدّل على سبيل النجاح».[٥] اگر فرضاً به بهشت اميد نداشتيم و از آتش دوزخ نمى‌ترسيديم و به ثواب هم عقيده نداشتيم، باز هم سزاوار بود كه در جستجوى مكارم اخلاق باشيم، زيرا مكارم‌اخلاق، راه پيروزى و سعادت را به انسان نشان مى‌دهد.

از سوى ديگر لازم است انسان در امور مادّى و جسمى غرق نباشد بلكه احياناً رياضت جسمى بكشد تا بتواند دقيقاً در مسير تربيت روح قدم بردارد چنان كه اميرالمؤمنين ٧ مى‌فرمايد: «اسهروا عيونكم و اضمروا بطونكم و استعملوا اقدامكم و خذوا من اجسادكم فجودوا بها على انفسكم».[٦] چشمان‌

[١] - سجده، آيه ٧

[٢] - طه، آيه ١١١

[٣] - بقره، ١١٦

[٤] - الميزان، ج ١، ص ١٦٣- ١٦٤

[٥] - مستدرك‌الوسائل، ج ٢، ص ٢٨٣

[٦] - تصنيف غررالحكم، ص ٣١٩