راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ١٠٨ - شيوه امر به معروف

در برابر انسان كامل، تواضع مى‌كنند و تنها موجودى است كه خداوند در خلقت او به خودش آفرين گفته است و همه نظام هستى را براى بهره‌بردارى انسان آفريده است و او را موجود فناناپذير قرار داده است و انواع فضايل و كمالات را براى انسان منظور داشته هرگز دست به گناه نمى‌زند و از كارهاى ناشايست دورى مى كند.

٢. مخفيانه انتقاد نمودن: روشن است كه اگر كسى مرتكب گناهى شده است‌و خود را هنوز عزيز و محترم بداند پند و اندرز ما را زودتر قبول مى‌كند.

قال الجواد ٧: «من وعظ اخاه سرّاً فقد زانه و من وعظه علانية فقد شانه»[١] هر كس برادر دينى خود را مخفيانه موعظه كند، او را زينت داده است ولى هر كس او را آشكارا نصيحت كند شرمنده‌اش كرده است.

٣. تكريم نمودن: قال على ٧: «استصلاح الاخيار باكرامهم و الاشرار بتأديبهم»[٢] اصلاح خوبان جامعه بايد از طريق احترام و تكريم به آنان باشد همان گونه كه اصلاح بدان جامعه بايد از طريق تأديب صورت پذيرد.

٤. بيان ثواب و عقاب: يكى از راه‌هايى كه مى‌توان به وسيله آن انجام معروف‌ها را در جامعه زياد كرد و مردم را از منكرات باز داشت بيان پاداش‌هاى كارهاى معروف و كيفرهاى منكر است در قرآن كريم و روايات عقاب و ثواب اعمال براى اين منظور بيان شده است.

حضرت يوسف ٧ رمز عزّت خودش را براى برادران در يك جمله بيان مى‌كند: «انّه من يتّق و يصبر فانّ‌اللّه لا يضيع اجر المحسنين»[٣] هر كس تقوا پيشه كند خداوند پاداش نيكو كاران را ضايع نمى‌كند.

٥. همچون آئينه: حديثى از پيامبر اكرم ٦ نقل شده است كه فرمود: «المؤمن‌

[١] - بحارالانوار، ٧٥، ص ٣٧٤

[٢] - بحارالانوار، ج ٧٥، ص ٨٢

[٣] - يوسف، ٩٠